Παρασκευή 18 Μαΐου 2007

Συνταγές από τη γαλλική κουζίνα: Κοτόπουλο Nicoise της Νεράιδας


Κοτόπουλο Nicoise της Νεράιδας

Τα υλικά μας (για τέσσερα άτομα):

4 μερίδες κοτόπουλο (ό,τι μέρος του μας αρέσει,η νεράιδα προτείνει 2 στήθος, 2 μπούτι)
2 κουταλιές βούτυρο καλής ποιότητος
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
(1 μελιτζάνα και λίγα μανιτάρια)
400 γρ. ντοματάκια κόκκινα ψιλοκομμένα
5 αντσούγιες καθαρισμένες και πολύ ψιλοκομμένες
1 κουταλάκι ξύσμα πορτοκαλιού (για τη μυρωδιά)
20 ελιές κομμένες στην μέση
4 κουταλιές μαιντανό ψιλοκομμένο (αν θέλουμε και λιγάκι δυόσμο)
Αλάτι
Πιπέρι
Λίγη πάπρικα
Λίγο λευκό ή ροζέ κρασάκι για το... σβήσιμο!


Προετοιμασία φαγητού:

Πλένουμε προσεκτικά και καθαρίζουμε τα λαχανικά και το κοτόπουλο. Ψιλοκόβουμε ό,τι πρέπει (το μαϊντανό και το δυόσμο στο τέλος για να κρατήσουν το άρωμά τους) .
Σε ένα βαθύ τηγάνι βάζουμε το βούτυρο να λιώσει, όπου και σωτάρουμε το κοτόπουλο καλά από όλες τις πλευρές του. Μόλις σωταριστεί το βγάζουμε από το τηγάνι.
Σωτάρουμε στο ίδιο τηγάνι το σκόρδο και το κρεμμύδια μέχρι να μαλακώσουν, χωρίς να πάρουν χρώμα. Προσθέτουμε τα ντοματάκια, τις αντσούγες και το ξύσμα πορτοκαλιού.
Στην συνέχεια ρίχνουμε πιπέρι και όσο αλάτι χρειάζεται, την πάπρικα, προσθέτουμε το κοτόπουλο, δυναμώνουμε λίγο την φωτιά μέχρι η σάλτσα να αρχίσει να βράζει. Έπειτα την χαμηλώνουμε και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει για 40 λεπτά.
Τέλος προσθέτουμε τις ελιές, τον μαϊντανό και το δυόσμο. Σιγοβράζουμε για κανένα δεκάλεπτο (όσο θέλει). Σβήνουμε με λευκό ή ροζέ κρασάκι.
Το κοτοπουλάκι είναι έτοιμο! (Μιάμ!)

Αν θέλουμε, προσθέτουμε στη συνταγή 1 μελιτζάνα και μανιτάρια για πιο πλούσιο αποτέλεσμα (μαζί με τα λαχανικά- αλλά σωταρισμένα πρώτα, μαζί με τα κρεμμύδια. Επίσης η μελιτζάνα πρέπει να έχει μπεί από πρίν στο νερό, χαραχθεί ή κοπεί και αλατιστεί για να ξεπικρίσει).

Αν δεν μας αρέσουν οι αντσούγιες, τις αφαιρούμε.

Φαντασία χρειάζεται, στο φαγητάκι μας θα μπορούσαν να πάνε ακόμη και πολύχρωμες πιπεριές! Όλα όμως μελετημένα και σε μικρή ποσότητα. Όχι υπερβολές!

Η νεράιδα προτείνει να συνοδεύσουμε το φαγητό μας με καλό ροζέ ή λευκό κρασάκι.


Σαν συνοδευτικό προτείνεται σαλατούλα ελαφρυά και αν θέλουμε ρυζάκι βρασμένο, αλλά όλα πολύ απλά, αφού το φαγητάκι έχει ήδη τη σάλτσα του (δεν χρειάζονται άλλα πλούσια ντρέσιγκ, διότι το αποτέλεσμα θα είναι υπερβολικό και θα βαρύνει το στομάχι).

Σημασία έχει πάντα στο φαγητό μας τα υλικά να είναι πολύ καλής ποιότητος και διαλεγμένα προσεκτικά, ώστε το αποτέλεσμα να είναι ανάλογο.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε να μαγειρεύουμε με αγάπη. Διαφορετικά, αν π.χ. βαριόμαστε και βαρυγκωμούμε, αυτό φαίνεται στο φαγητό μας, πιστέψτε με!

Καλή μας όρεξη!!!

2 σχόλια:

tsopanis είπε...

Μου άνοιξες την όρεξη ρε συ ;-)
Live πρέπει να είναι κορυφή το κοτοπουλάκι ε;
Ουφ, πάω για σόδες :P

Neraida είπε...

Χοχο! Εγώ, πάντως, φασολάδα έκανα σήμερα!!!

Χαίρε!

"Χαίρε, ξένε! Δεν ρωτάμε τί είσαι. Αν είσαι Φίλος, σε καλωσορίζουμε με την καρδιά μας και το χέρι μας. Αν είσαι Γνωστός, θα πάψεις να είσαι. Αν είσαι Εχθρός, η Αγάπη μας θα σε κατακτήσει"... Α. Γκίτερμαν

Το κουκί και το ρεβύθι... είναι ένα!

Γεννήθηκα σε ένα προάστιο των Αθηνών. Μεγάλωσα με πολλή αγάπη, αλλά και βάσανα κι έτσι έμαθα να εκτιμώ τη δύναμη που κρύβει μέσα του ο κάθε άνθρωπος, τη δύναμη της θέλησης για ζωή και δημιουργία. Τελείωσα το λύκειο και σπούδασα αρχαιολογία και ιστορία τέχνης στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα ασχολήθηκα με τις καλές τέχνες, τη μουσική και τις ξένες γλώσσες. Έφυγα από την αγαπημένη μου Ελλάδα για να συνεχίσω τις σπουδές μου σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Παρίσι. Έκανα δύο μεταπτυχιακά στην ιστορία της μοντέρνας τέχνης και στην ανθρωπολογική ιστορία με ειδίκευση στην αττική αγγειογραφία. Ερωτεύτηκα την πόλη. Συνεχίζω τις σπουδές μου σε διδακτορικό επίπεδο. Είμαι νέα και η ζωή μου ανήκει, επειδή την αγαπώ! Μπορεί να είμαι ακόμη μια κουκκίδα στο χάρτη, ένα απειροελάχιστο μόριο ύλης στον πλανήτη που λέγεται γη, αλλά έχω και κάτι πιο σπάνιο: μπορώ να σταματήσω όποτε θελήσω την καθημερινή μου κούρσα και να ταξιδέψω με τη σκέψη μου κάνοντας παραμύθι την αλήθεια μου και το παραμύθι αληθινό! Κι όλα αυτά με το μυαλό μου! Καλώς ήλθες στο "σπίτι" μου!

Απο πού;;;

Hello???

Sign by Dealighted - Coupons & Discount Shopping

Verité, contes de fée et d'autres secrets!

Là où le secret (du latin « Secretus » dérivé de « Secernere » : mettre à part, cacher) existe, la vérité, elle, est entravée… Le secret, en fait, ne porte finalement que sur les choses vraies (ou du moins qui sont crûes vraies) et, en cela, il se pose dans cette limite entre ce que certains savent et ce que d’autres ignorent… Dès lors il devient Pouvoir, attribut de ceux qui le possèdent et faiblesse de ceux-là mêmes qui ne le détiennent pas… Autrement dit, dans les procédures technocratiques des sociétés modernes, secrets et « non-savoir » sont les deux pôles d’un pouvoir qui pourrait être considéré comme indépendant ; aussi longtemps du moins que ce savoir restera un pouvoir sans partage.
Le conte est à l'origine un récit transmis oralement. Le conte est présent dans toutes les cultures, à toutes époques. La transmission orale fait que les histoires possèdent la plupart du temps un nombre important de variantes, tout comme les blagues ou les devinettes. Le terme désigne, par extension, l'activité de raconter à l'oral une histoire, quelle qu'elle soit.
On appelle aussi contes des histoires retranscrites et figées , par exemple dans des livres, à partir de version(s) entendue(s)collectées.
Par déformation, il peut aussi s'agir d'histoires qui n'ont apparemment pas d'origine orale mais qui répondent à certaines caractéristiques que l'on prête parfois au conte, comme la présence d'éléments merveilleux. En ce sens le conte est devenu un genre littéraire. Amusez vous bien!